tag:blogger.com,1999:blog-49367041313629680562012-02-02T05:05:56.351-08:00Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-11946445378982590772012-01-29T12:58:00.000-08:002012-01-29T14:10:33.044-08:00Εχουμε εξεταστικη λεμε.<br />Πολυ διαβασμα λεμε. -καλα, οχι και τοσο πολυ, αλλα να περασουμε και κανα μαθημα-<br /><br />*αυτο παλι, που μολις εφυγε ο ΓΑΠ και ηρθε ο παπαδημος, ολοι το βουλωσαν και <a href="http://wwwfani.blogspot.com/2011/10/blog-post_14.html">ξε-αγανακτησαν</a>?<br />τωρα δεν καιγεται ο κ*λος μας?<br />τωρα βρηκαμε δουλειες?<br /><br />*τι γινεται ρε μαν (μαν εκ του man αν εισαι αντρας, μαν εκ του μανιτσα αν εισαι γυναικα), θα ριξει καθολου χιονι? ειμαι συναχωμενη, εχω 46 πυρετο - 2 χαλασμενα θερμομετρα δειχνουν οτι εχω δεκατα μονο. τσ τσ τσ αχρηστα πραγματα μας πουλανε, 46 εχω σου λεω, το ξερω εγω!- και θελω να κοιταζω εξω και να χιονιζει. ακους?<br /><br />*βαρεθηκα να διαβαζω σε συγκεκριμενο μεγαλο site κλαψιαρικα μηνυματα πονεμενων <span style="font-style: italic;">πατριωτων</span> που χτυπιουνται γιατι οι <span style="font-style: italic;">βαρβαροι που κρεμονταν ακομα απο τα δεντρα οταν φτιαχναμε εμεις την ακροπολη</span> -ποιοι εμεις ρε μαν, ησουν και εσυ εκει?- <span style="font-style: italic;">καταστρεφουν τη πατριδα τους και θελουν να αφανισουν το εθνος τους </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span>.<br /><br />guess what. <span style="font-style: italic;">τη πατριδα σου</span> τη κατεστρεψαν αυτοι που ψηφιζες τοσα χρονια για να σε βολεψουν.<br />αλλα ξερω, εσυ δεν ψηφισες ποτε κανενα απο αυτα τα κομματα, μπλα μπλα μπλα, που λεγαμε και με τον <a href="http://asunartisies.blogspot.com/">constandine</a>.<br />που στο διαολο μαζευε τετοια ποσοστα ο δικομματισμος τοσα χρονια, δεν εχω καταλαβει αφου κανενας δεν τους ψηφιζε.<br />οταν λαδωνες δεν κατεστρεφες τη <span style="font-style: italic;">πατριδα σου</span>?<br />οταν εβαζες βιζμα δεν κατεστρεφες τη <span style="font-style: italic;">πατριδα σου</span>?<br />οταν εκλεβες την εφορια και τα τσεπωνες, δεν κατεστρεφες τη <span style="font-style: italic;">πατριδα σου?</span><br />Αρα, με βαση ολα αυτα -<span style="font-weight: bold;">τωρα θα σου πω κατι αλλα μη τρομαξεις</span>- τη <span style="font-style: italic;">πατριδα σου</span> τη κατεστρεψες εσυ!<br /><br />* '<span style="font-style: italic;">εμεις ειχαμε και εναν πλατωνα, εναν αριστοτελη. εμεις τους δωσαμε τη δημοκρατια και τον πολιτισμο</span>.'<br />παλι πληθυντικος. τι μανια σ'εχει πιασει. μπαρμπας σου ηταν ο πλατωνας? ο αριστοτελης? οχι. αρα τι 'ειχαμε'?<br />πες μου 5 πραγματα που ειπε ο καθενας απο αυτους. μπορεις? παλι οχι. ε τοτε σκασε!<br />ναι, φαε δημοκρατια και πολιτισμο τωρα. κανε μια βολτα στην αθηνα.<br />χορτασες πολιτισμο ε? σ'αρεσε?<br />αλλα ασε με να μαντεψω.. φανταζομαι οτι θα μου πεις πως για ολα φταινε οι μεταναστες. δεν θα σου πω καν οτι υπαρχουν και ελληνες που τους φερνουν εδω παρανομα γιατι δεν θα κοιμηθεις το βραδυ.<br />μονο οι μεταναστες ειναι το προβλημα σου?<br />και για τους ναρκομανεις που το κρατος, η πατριδα, το εθνος που λες και συ, τους αφηνει να πεθαινουν διπλα στο σπιτι σου?<br />τα'χω γραψει και σε αλλη αναρτηση. μην επαναλαμβανομαι.<br />παρενθεση. μεσα στον πολιτισμο βαζεις και τα μπουζουκια? κλεινει η παρενθεση.<br />οσο για δημοκρατια, εχεις υποψιν σου το στιχο '<span style="font-style: italic;">θεωρουμαι τρομοκρατης για ο,τι λεω ετσι απλα'</span>? θα στο εξηγησω αλλη μερα. εχετο στο μυαλο σου μεχρι τοτε.<br /><br />και τωρα προσεξε με καλα γιατι θα σου πω κατι που θα σε σοκαρει.. ετυχε να γεννηθεις εδω, δεν εχεις καμια σχεση ουτε με τον πλατωνα. ουτε με τον αριστοτελη. ΟΥΤΕ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. αιωνες περασαν απο τοτε. πως να στο εξηγησω? αν παρεις το dna του αρχαιου δεν εχει σχεση με το δικο σου. και πρακτικα να το δεις!<br />ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!<br /><br />δεν σου λεω να μην νιωθεις περηφανος για το παρελθον αυτης της χωρας.<br />σε καμια περιπτωση δεν υποτιμω ουτε την ιστορια της, τουτε τιποτα απο αυτα που μπορει να μου καταλογησεις.<br />σεβομαι και την ιστορια της και τις παραδοσεις της και τα παντα. πραγματικα τα σεβομαι.<br />αλλα σεβομαι και την ιστορια του υπολοιπου κοσμου, των υπολοιπων χωρων.<br />σε καθε γωνια του πλανητη κρυβονται ενδοξοι αγωνες, μεγαλες προσωπικοτητες.<br />απο παντου μπορουμε να παρουμε κατι.<br />τα σεβομαι ολα το ιδιο. δεν μειωνω κανενος την ιστορια, κανενος τη παραδοση. τα σεβομαι ολα οσο σεβομαι και αυτη τη χωρα που γεννηθηκα και μεγαλωσα.<br />απλα εγω καταννοω πως το οτι γεννηθηκα εδω ειναι καθαρα τυχαιο γεγονος και <span style="font-size:100%;">ενω εσυ βλεπεις τον εαυτο σου σαν πολιτη μιας χωρας, <span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">εγω βλεπω τον εαυτο μου σαν πολιτη του κοσμου</span></span><span style="font-size:130%;">, <span style="font-size:100%;">γιατι, οπως καποιος εχει πει καλυτερα απο μενα, '<span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:130%;">τα συνορα ειναι χαρακιες στη πλατη του πλανητη</span></span></span></span></span>'.<br /><br />και αν επιμενεις πως εμεις εχουμε πιο ενδοξο παρελθον απο τους αλλους, θα σου πω απλα οτι..<br />εμεις εχουμε ενδοξο παρελθον, οι αλλοι εχουν ενδοξο παρον. τι ειναι καλυτερο?<br />αν τα επιχειρηματα σου εχουν να κανουν μονο με το παρελθον, μη χρησιμοποιεις πρωτο πληθυντικο. ουτε εγω, ουτε εσυ ζουσαμε τοτε.<br />εχεις να μου πεις κατι για το οποιο νιωθεις <span style="font-style: italic;">εθνικη υπερηφανεια </span>σημερα? μονο για το σημερα μπορεις να χρησιμοποιεις α' πληθυντικο.<br />δεν νομιζω οτι εχεις να μου πεις κατι.<br />αρα..<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-1194644537898259077?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-56924960637049819492012-01-22T11:29:00.000-08:002012-01-22T12:50:05.728-08:00Πασχω απο παντελη ελλειψη εμπνευσης.<br />Τιποτα. Μηδεν. Νουλ. Κενο. Πως το λενε?!!<br />Εχω να γραψω ποιημα εδω και μεεεερες. Για παραμυθι, μη ρωτας καν.<br />Απο ιδεες κατι παει κι ερχεται, αλλα μεχρι εκει.<br />Δεν ξερεις ποσο εκνευριστικο μπορει ειναι αυτο.<br />Ξεκιναει και η εξεταστικη σε λιγο. Ζω ενα δραμα σου λεω.<br /><br />Οι τελευταιες μερες ωστοσο ειναι πολυ ενδιαφερουσες.<br />Ας το ξεκινησω αλλιως ομως.<br />Αν με ρωτουσες περσυ τετοιες μερες πως φανταζομαι τη ζωη μου σε 5-10 χρονια (και παραπανω να εβαζες, παλι το ιδιο θα σου απαντουσα), ειχα πολλα να σου πω υπο μορφη σχεδιων και πλανων, αλλα μονο 2 στανταρακια.<br />Αν με ρωτησεις σημερα, εχω να σου πω μονο τα σχεδια και τα πλανα. Φαντασου.<br /><br />Αυτο το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">για παντα</span></span> και το αλλο, το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ποτ</span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;">έ</span></span>, ειναι τοσο σχετικα τελικα.<br />Ανθρωποι που δεν φανταζοσουν <span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">ποτε</span></span> τη ζωη σου χωρις αυτους, οχι γιατι δεν μπορουσες, αλλα γιατι δεν ηθελες,<br />ανθρωποι που '<span style="font-style: italic;">στις δανεικες τις προσευχες πονουσαν για τις δικες σου τις πληγες'</span><span style="font-weight: bold;">.<br /></span>ανθρωποι που οχι μονο δεν χρειαζοταν να τους μιλησεις για να σε καταλαβουν, αλλα καλα καλα δεν χρειαζοταν ουτε να σε κοιταξουν,<br />που μπορουσαν να διαβασουν ακομα και τις σιωπες σου και εφτανε να ηξερες πως απλα ειναι εκει -ασχετα απο το αν τους μιλουσες/τους εβλεπες η οχι- για να περασουν ολα,<br />τωρα τους πετυχαινεις καπου στο κεντρο, γυριζεις το κεφαλι απο την αλλη και προσπερνας γρηγορα, κανοντας οτι δεν τους ειδες.<br />'ποτε δεν ξερεις πως τα φερνει η ζωη'.<br />Ναι ναι, αλλα μερικα πραγματα δεν τα φερνει η ζωη, εμεις τα φερνουμε.<br />Αυτο ειναι το προβλημα. Αν τα εφερνε η ζωη, θα τα ριχναμε ολα πανω της και εμεις θα το παιζαμε αγγουρια.<br />Αλλα εμεις τα φερνουμε. Και τα καλα και τα καλα. Εμεις τα φερνουμε.<br />Μπορει μονο εγω, μπορει μονο εσυ, μπορει και οι 2.<br />Ακομα κι αν αλλο πηγαιναμε να κανουμε και αλλο καναμε τελικα.<br />Ποιος φταιει?<br />Το αγγουρι.<br />Ε ποιος φταιει μωρε? ολοι φταιμε. Μη με πρηζεις.<br /><br />Ξερεις τι καταλαβα εγω τελικα?<br />Οτι το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">για παντα</span></span> και το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ποτε</span></span>, ειναι οντως για παντα ή ποτε, οταν το λες αφου εχουν ολα περασει.<br />Ξερεις τι εννοω.<br />Οταν τον εχεις τον αλλο στη ζωη σου και λες <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">για παντα</span></span> ή <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ποτε</span></span>, -ειτε σε συναισθηματα ειτε σε καταστασεις- συνηθως καταληγεις να τα παιρνεις πισω μετα.<br />Οταν ομως κατι εχει περασει, οταν εχουν φυγει τα νευρα, η πικρα, η στεναχωρια και ολα τα συναφη, τοτε μονο μπορεις να πεις <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">για παντα</span></span> ή<span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"> ποτε</span></span> και οντως να ειναι ετσι.<br />Γιατι?<br />Γιατι τοτε τα βλεπεις πιο καθαρα.<br />Και τοτε οι ιδιοι στιχοι παιρνουν αλλη ερμηνεια..<br />Καποτε τους ελεγες σαν υποσχεση. Τωρα μοιαζουν περισσοτερο σαν 'κιτρινο γραμμα στο συρταρι', σαν γραμμα χωρισμου στο μαξιλαρι.<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">'However far away, i will <span style="font-weight: bold;">always</span> love you<br />However long i stay, i will <span style="font-weight: bold;">always</span> love you<br />Whatever words i say, i will <span style="font-weight: bold;">always</span> love you<br />I will <span style="font-weight: bold;">always</span> love you..'<br /><br /><span style="font-style: italic;"></span></span></span>Για αλλους λογους βεβαια.<br />Αλλα παντα θα ειναι μεσα σου για ο,τι σημαιναν στη ζωη σου.<br />Για ο,τι σου εμαθαν.<br />Και ετσι πρεπει.<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"></span></span></span>Οι αφορισμοι ειναι βλακειες.<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span><br /></span></span>Και τωρα μη πας να σκεφτεις αν εννωω ερωτες η φιλιες. <span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></span>Εννοω και τα δυο.<br /><br />Και θυμασαι τους στιχους..<br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">'γυρνα, στα ματια κοιτα και πες μου<br />εχεις κρυμμενα πολλα, ξερεις πολλα απ'το χθες μου<br />επιμονα γινατια, πολλα κομματια<br />αλλα διαχυτα σκορπια κι αλλα κρυφα απ'τα ματια<br />μα εγω σε νιωθω κι οσα νιωθω δεν τ'αφηνω να φυγουν<br />γερναω και τραγουδαω με οσα διαλεξαν να μεινουν<br />ο,τι αγαπησα εχασα, με δακρυ το ποτισα<br />ειδα πολλα να αλλαζουν και αρρωστησα<br />και τωρα που μιλαω ειμαι αρρωστος ακομα<br />..<br />δεν κοιταω πισω, κραταω το βημα σταθερο<br />μη σου μοιαζει απλο, σ'αλλους θα φαινεται βουνο<br />δεν ζηταω γιατρεια, δεν την εχω αναγκη<br />..<br />χαμενο τρενο, ο,τι γνωρισα ξενο κι αν επιμενω<br />να που ακομα ξεμακραινω<br />η ζωη χαρτι καμμενο<br />και ξεμμενω ενα παιδι φοβισμενο<br /><br />ζουσα για χρονια πολλα με ενα ονειρο ανταμα<br />ποτισμενο με μυστηριο και κοκκινο βαμμα<br />..<br />ψευδης διαδοση, καποιος μου ειπε λαθος ωρα<br />μα τι ψαχνεις τωρα, εμενα μ'επιασε η μπορα<br />ο βασιλιας μαλακες τη γλιτωσε απ'το βελος του<br />ταξιδεψα στο απειρο και εφτασα στο τελος του<br />ως το τελος θα μεινω εδω και θα 'μαι χυμα<br />ρε κουφαλα, δεν το κουνησα βημα<br />ησυχαζει η νυχτα, ακου τη σιωπη<br />σου μιλαει παντα χωρις ποτε να ακουστει<br />αφου φωναζεις συνεχως, ηρθε η ωρα να σωπασεις<br />η σειρηνα ειναι η αρχη της τελευταιας πραξης<br />κερναω σε εναν τοιχο τ'αντιο<br />τελευταια σελιδα απ'το σκισμενο μου βιβλιο<br />περασε η ωρα, νιωθω πως δεν προφταινω<br />οσο κι αν πλησιαζω στο τελος ξεμακραινω<br />πεφτει η νυχτα σαν ενα αστερι χαμενο<br />να'μαι παλι, σ'ενα σταθμο περιμενω..'<br />(Γυαλινη Σφαιρα)<br /></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-5692496063704981949?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-13714218262596761332012-01-11T06:02:00.000-08:002012-01-14T07:39:39.576-08:00Αργα το βραδυ.. Αγαπημενη ωρα.<br />Βαζω τη γιαγια και τον παππου για υπνο, παιρνω λιγο κρασι και παω στο σαλονι, διπλα στο τζακι.<br />Ησυχια..<br />Ζεστο σπιτι..<br />Το μονο φως, αυτο της φωτιας που πεφτει πανω στα χριστουγεννιατικα στολιδια κοντα στο τζακι και τα κανει να λαμπουν.<br />Ο μονος ηχος, αυτος των ξυλων που καιγονται.<br />Βγαινω εξω να φερω λιγα ξυλα για μετα. Γυριζω. Ανοιγω τη βαρια ξυλινη πορτα. Με χτυπα στο προσωπο η ζέστη και η ομορφη μυρωδια του ξυλου που καιγεται, ενω ακομη η πλατη μου ειναι εξω.<br />Ξαπλωνω στον καναπε.<br />Πινω λιγο κρασι.<br />Αρχιζω να σκεφτομαι τη χρονια που αφησα πισω.<br />Αυτα που αφησα πισω. Αυτα που βρηκα μετα.<br />Χαιρομαι που αφησα εκεινα πισω. Χαιρομαι που βρηκα τα αλλα μετα.<br />Δεν θα αλλαζα τιποτα.<br />Θυμαμαι τις προηγουμενες χρονιες, τις ιδιες γιορτινες μερες. Παντα πηγαινα στο χωριο τοτε γιατι ηθελα να φυγω μακρυα, να ηρεμησω μεσα μου. Παντα μελαγχολικες αυτες οι μερες. Παντα για τον ιδιο λογο.<br />Οχι φετος.<br />Αποψε ειχα να σκεφτω ομορφες στιγμες, χαμογελα, τραγουδια, γελια.<br />'ποσο χρονο εχασα..', ψυθιριζω.<br />Λιγο κρασι ακομα.<br />Δεν πειραζει. Ετσι επρεπε να γινει.<br />Χαμογελο.<br />Γουλια.<br />Κλεινω τα ματια χαμογελωντας ακομα. Γυριζω το προσωπο μου στο τζακι. Μου ζεσταινει το προσωπο.<br />Ακουω τη φωτια.<br />Αλλη μια γουλια. Ακομα χαμογελαω ασυναισθητα.<br />Σιγοτραγουδαω.. 'τους ανθρωπους της ζωης μου καθησα να τους μετρησω, τους παροντες, τους αποντες, κανα-δυο περαστικους..οσους αφησαν σημαδι, οσους πηρε το σκοταδι, τους εκεινους, τους τυχαιους, τους πολυ προσωπικους.. φιλιες και αγαπες που πηραν οι δρομοι..μποεμ καλλιτεχνες, παιδια με γραβατες..αγαπες που εμοιαζαν να 'χουν αξια και αλλες που ξεμειναν στη χειραψια..'<br />Κι ακομη χαμογελαω. Ποσα εζησα σε μια χρονια.<br />Δεν μετανιωνω για τιποτα. Δεν θα αλλαζα τιποτα. Τιποτα.<br />Αλλη μια γουλια.<br />Ακομη το τζακι μου ζεσταινει το προσωπο.<br />Ακομη χαμογελαω.<br />Ακουω τη φωτια.<br />Σκεφτομαι 'καλα ολα αυτα φανιτσα, αλλα ain't no love in the heart of the city'.<br />Και θυμαμαι κατι. Στραβωνω λιγο το στομα. 'άλλα θελω κι άλλα κανω, πως να σου το πω'..<br />Κι αν δεν νιωθεις, δεν εχει αξια...<br />Αλλη μια γουλια.<br />Ακουω τη φωτια..<br />'Πριν σκοτεινιάσει απόψε ο ουρανός,<br />τα κρίματα σου μάζεψέ τα και ρίχτα.<br />Όσο θα καίγονται, θα δίνουνε φως<br />στην πιο μεγάλη νύχτα..'<br />Κοιταω το τζακι.<br />Ακουω τη φωτια.<br />Το κρασι τελειωσε.<br />Τα ματια μου κλεινουν ασυναισθητα και ερχεται ο πιο ηρεμος υπνος..<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">'και βιαζεσαι γιατι ξερεις πως αποψε ο ουρανος θα σκοτεινιασει και θα μοιαζει μαγικος..'<br /><br /><br /></span></span><span><span><span style="font-size:85%;"><span>(κι ολα αυτα επειδη ο <a href="http://aswtosgios.blogspot.com/">ασωτος</a> μιλησε για 'κρασι και τζακι' και τα θυμηθηκα!!)</span></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-1371421826259676133?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-56283880452926764532012-01-07T09:09:00.000-08:002012-01-07T09:15:33.039-08:00"<span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;" ><span>Ελα που εισαι</span></span>."<br /><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/2PlKbYGGVPQ" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"></iframe><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Καλη χρονια λεμεεεε</span>...<span style="color: rgb(51, 255, 51);"> ;-)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-5628388045292676453?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-78393337123868531572011-12-16T15:12:00.000-08:002011-12-16T15:38:48.951-08:00Το τελευταιο κειμενακι για το '11 λοιπον..<br /><br />Ολα τελειωνουν φιλε μου.<br />Αργα, γρηγορα, ολα τελειωνουν. Ξερεις οτι <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ολα γινονται για καποιο λογο</span>, αλλα δεν μπορεις να σκεφτεις ποιος ειναι αυτος ο λογος τωρα. Αλλα να το θυμασαι, <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ολα γινονται για καποιο λογο</span>.. και αν δεν τον καταλαβαινεις τωρα, θα το καταλαβεις αργοτερα. Να εισαι σιγουρος.<br /><br />Ετσι τελειωνει και το '11. Ωραια χρονια. Πραγματικα ωραια. Παρολο που σχετικα νωρις συνεβη κατι που υπο αλλες συνθηκες θα εφτανε και θα περισσευε για να μου μαυρισει (ετσι πιστευα δηλαδη) ολη τη χρονια και να τη θυμαμαι σαν ασχημη και τρισκαταρατη, τελικα δεν επαθα και τιποτα. Ισα ισα που αν δεν γινοταν, δεν θα ειχα ζησει μια σειρα απο ομορφες, πραγματικα ομορφες, καταστασεις που μου συνεβησαν. Και ηρθαν πανω στην ωρα για να μου δειξουν 5 πραγματα που επρεπε να δω εκεινη ακριβως την ωρα. Καποια απο αυτα τελειωσαν, -και παλι δεν καταλαβαινα γιατι επρεπε να συμβει αυτο, αλλα ισως το πιο σημαντικο ειναι οτι απλα εγιναν, μου εδειξαν αυτα που επρεπε να δω, αυτα που επρεπε να ζησω και με γεμισαν ομορφες στιγμες. So simple..- Καποια αλλα συνεχιζονται.. και αν θελω να αφησω τη χρονια με ποιηση, δεν βρισκω καλυτερους στιχους απο αυτους της Κικης Δημουλα, απο τον Ονειροκριτη..<span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><br />'Βλεπεις ειναι δειλο το καθε τελος.<br />Κανενα τελος δεν τολμα να ερθει με αδεια χερια.<br />Καθε φορα φερνει μαζι του δωρο μιαν αρχη'</span></span><br /><br />Και ξερεις και τι αλλο πρεπει να θυμασαι?<br />ξερεις ποιο ειναι το θεμα?<br />το θεμα ειναι οτι '<span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">η ευτυχια μου ειμαι εγω, οχι εσυ</span></span>, οχι μονο γιατι εσυ μπορει να εισαι περαστικος, αλλα κι επειδη εσυ θελεις να ειμαι αυτο που δεν ειμαι' (Λεο Μπουσκαλια, 'Να ζεις, ν'αγαπας και να μαθαινεις')<br />Αυτο ειναι το θεμα.<br />Προς το παρον δεν μου εχει τυχει το 2ο σκελος, το 'εσυ θελεις να ειμαι αυτο που δεν ειμαι'. Δεν μπορω να θυμηθω καποιον στη ζωη μου που να προσπαθησε να με αλλαξει εμμεσα η αμεσα. Οταν αλλαζα κατι στη μικρη φανη, το αλλαζα μονη μου, επειδη ενιωθα οτι πρεπει να αλλαξει. Η αλλαζε ασυναισθητα..<br /><br />Αλλα πολλες φορες ξεχασα το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">'η ευτυχια μου ειμαι εγω, οχι εσυ'</span></span>.<br />Ελα, μεταξυ μας ειμαστε. Και ποιος δεν εχει σκεφτει καποια στιγμη της ζωης του που δεν συνεβαινε κατι ιδιαιτερο, που ολα ηταν λιγο βαρετα, νια-νια και νεροβραστα 'πωπω, αντε να ερθει ο ταδε να τον δω να παρω λιγο τα πανω μου/αντε να γινει το ταδε να ξεβαρεθω/αντε να βρεθει το καλο το γκομενακι να παρω λιγο μπρος' κλπ κλπ.<br /><br />Ναι ναι, ωραια ολα αυτα, αλλα οταν γινουν μπορει και να μη ξεβαρεθεις τελικα, γιατι <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">'η ευτυχια σου εισαι εσυ, οχι εγω', </span></span>γι αυτο παρε μπρος μονος σου ντιαρ, μη περιμενεις να συμβει κατι, να ερθει καποιος κλπ.<br />Κοιτα τι θα κανεις μονος σου για να παρεις τα πανω σου, γιατι αυτο(ς) που περιμενεις, μπορει και να σε ξενερωσει οταν ερθει και τοτε.. θα περιμενες τζαπα και ποιος ξερει τι θα εχασες οσο περιμενες..<br />Ναι ξερω, θες μια σπρωξια στον ποπο βρε αδερφε, αλλα πρεπει να καταλαβεις οτι η σπρωξια ειναι <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">προαιρετικη</span></span>..<br /><br />Το '12 λοιπον, μη περιμενεις τι θα ερθει να σε βρει.. Ψαξε εσυ να το βρεις!<br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-7839333712386853157?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-8186401047038160002011-11-28T14:36:00.000-08:002011-11-28T15:56:06.469-08:00Διαβαζα τις προαλλες <a href="http://isyssysate.blogspot.com/2011/11/blog-post_18.html">αυτη</a> την αναρτηση απο το <a href="http://http//isyssysate.blogspot.com/"></a><a href="http://isyssysate.blogspot.com/"><span style="text-decoration: underline;">ΖΑΚΤ_ΦΡΑΚΤ</span></a> και θυμηθηκα κατι που εγινε πριν περιπου ενα μηνα. Τα συναισθηματα που νιωθω καθε φορα που το φερνω στη μνημη μου ειναι ακριβως τα ιδια. Και οσο μενουν ιδια, ξερω οτι δεν θα αλλαξω κι εγω, δεν θα ξεχασω <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">τι δεν ειμαι</span>..<br /><br />Η γλυκια γιαγιακα με τις ομορφες ρυτιδες στο προσωπο, το λαιμο και τα χερια..<br />Με τα μεγαλα γυαλια μυωπιας,πρεσβιωπιας που μεσα βλεπεις παντα αυτα τα μικρα γλυκα ματακια που εχουν οι ηλικιωμενοι..<br />Με τα κοντα -παντα- μαλλακια και τη μακρυα φουστα χειμωνα-καλοκαιρι..<br />Χαμηλα παπουτσια και αργο αργο περπατημα..<br />Κραταει παντα μια σακουλα απο φαρμακειο στο χερι και στο δαχτυλο φοραει παντα τη βερα της οσο κι αν τη στενευει.<br />Μυριζει..γιαγια, αυτη η γλυκια, η ζεστη μυρωδια..<br />Γλυκια γιαγιακα.. Θες να σε παρει αγκαλια, να τη φιλησεις και να κατσεις να την ακους με τις ωρες να σου λεει ιστοριες απο τα 70-75 χρονια που ζει.<br />Τη βλεπω να καθεται σε ενα πεζουλακι και σκεφτομαι οτι θα ξεκουραζεται. Πλησιαζω και μου μιλαει..<br /><br />'κοριτσι μου, μηπως σου περισσευει κατι? 4 μερες τρωω χορτα αλαδωτα που μου εφερε ο γειτονας μου και...' λεει και κατι ακομα αλλα δεν την ακουω, κοιταζω τα ματια αυτης της αξιοπρεπεστατης γιαγιακας που θολωνουν.. τοση ωρα κοιτουσε κατω απο ντροπη..<br />φαινοταν τοσο πολυ οτι ντρεπεται που ζηταει χρηματα ακομα κι μ'αυτον τον τροπο, διακριτικα, και τωρα με κοιταει..και θολωνουν και τα δικα μου ματια.<br />Ανοιγεις το πορτοφολι και της δινεις.<br />Ντρεπεται τοσο πολυ που τα παιρνει, το βλεπεις, της χαμογελας σαν να της λες 'εεεη, δεν πειραζει, γι'αυτο μας τα δινει ο Θεος'..<br />Ντρεπεται τοσο πολυ..<br /><br />Και τωρα τα ματια σου ξαναθολωνουν, γιατι δεν της εδωσες περισσοτερα?<br />Και ξαναθολωνουν γιατι.. πως ειναι δυνατον να συμβαινουν αυτα.. και θυμασαι και την αλλη γιαγιακα που ηταν ακομα πιο μεγαλη απο αυτη, και την ειχες πετυχει εξω απο το φουρνο, που σου ζητησε εστω 10 λεπτα -σου δειχνει τη χουφτα της, εχει 40 λεπτα- για να παρει ψωμι.<br /><br />Και ξαναθολωνουν τα ματια σου..<br />Και δακρυζεις..<br />Και δακρυζεις..<br />γι'αυτη τη γιαγιακα στο πεζουλι<br />για την αλλη εξω απο τον φουρνο<br />για τις αλλες γιαγιαδες που σ'αυτη την ηλικια τις κανουν να ντρεπονται ετσι, που τις κανουν να χανουν την αξιοπρεπεια τους<br />και γι αυτους που κοιμουνται εξω με τετοιο κρυο<br />και για τους αλλους που η προνοια του κρατους προνοιας τους αφηνει να αργοπεθαινουν εξω απο τη νομικη, εξω απο το πολυτεχνειο, στην ομονοια<br />για εκεινους που τους στριμωχνουν σαν τα ζωα 10-10 σε τρυπες που δεν εχουν καλα καλα παραθυρα και τους χρεωνουν με το κεφαλι<br />και για τους αλλους<br />και για εκεινους<br />και για ολους<br />Για ολα τα ματια που δακρυζουν<br />Τοση δυστυχια<br />Τοσα θολωμενα ματια..<br /><br />Και κλαις..<br />Και θες να τα γκρεμισεις ολα και να τα ξαναφτιαξεις απο την αρχη, με τα ιδια σου τα χερια. Ολα.<br />Για να μη ξαναδεις ποτε τετοια θολωμενα ματια..<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">"Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο. </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> λυτρώνω μάνες και γιους...</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> δεν αντέχω της βολής τη σιγή. </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή, </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.."</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Active Member</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-818640104703816000?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-58184169609008852932011-11-18T11:14:00.000-08:002011-11-19T05:55:12.163-08:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-family:Wingdings;mso-ascii-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;mso-hansi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-ansi-language: EN-US;mso-char-type:symbol;mso-symbol-font-family:Wingdings;" lang="EN-US" ><span style="mso-char-type:symbol;mso-symbol-font-family:Wingdings;" ></span></span> <p class="MsoNormal"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoNormal">Λατρευω τη ποιηση. Πραγματικα τη λατρευω. Εκει γυρω στα δεκαεξι, ενας πολύ αγαπημενος μου ανθρωπος με πηρε από το χερι και με πηγε τη πρωτη μου σοβαρη βολτα στους μεγαλους ποιητες. Και καπως ετσι ανακαλυψα έναν ολοκληρο καινουριο κοσμο..</p> <p class="MsoNormal">Προσωπικα προτιμω να διαβαζω και να γραφω σε ελευθερο στιχο,νομιζω ότι η αναγκη της ομοιοκαταληξιας με περιοριζει, αλλα θαυμαζω τους ανθρωπους που στα τειχη της ριμας καταφερνουν να εγκλωβισουν <span style="mso-spacerun:yes"> </span>την σκεψη τους.</p> <p class="MsoNormal">Σημερα θα σας παω ενα ταξιδι στην ερωτικη ποιηση και καποια άλλη μερα θα σας μιλησω για τις άλλες μεγαλες μου αγαπες.. τη Γωγου, τον Καζατζακη, Τον λειβαδιτη.. </p><p class="MsoNormal">‘<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>κι ηθελε ακομα πολύ φως να ξημερωσει</u></i></b>..’</p><p class="MsoNormal">Θυμαμαι ποσα ατελειωτα βραδια περασα με ένα χαμηλο φως στο δωματιο διαβαζοντας ξανα και ξανα ποιηματα, ποιηματα, ποιηματα. Ατελειωτα ερωτευμενη –και ενιωτε πονεμενη-, ενιωθα τους στιχους να μαγευουν το μυαλο μου, αλλοτε λειτουργωντας σαν βαλσαμο και αλλοτε σαν αλατι στις πληγες μου.</p> <p class="MsoNormal">Μαγευτικοι στιχοι που με ταξιδευαν μακρυα από το μικρο μου δωματιο με το χαμηλο φως. Υπογραμμιζα, ξαναυπογραμμιζα,τα περνουσα με φωσφοριζε μαρκαδορακια,εγραφα διπλα σημειωσεις, αναλυσεις, σκεψεις. Δεν χορταινα!</p> <p class="MsoNormal">Νομιζω ότι το πρωτο ποιημα που επεσε στα χερια μου ηταν το ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ του Οδυσσεα Ελυτη.. </p><p class="MsoNormal">‘<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>θα πενθω παντα –μ’ακους?-για σενα, μονος, στον Παραδεισο..επειδη σ’αγαπω και στην αγαπη ξερω να μπαινω σαν πανσεληνος..που πια δεν εχω τιποτε άλλο μες στους τεσσερις τοιχους,το ταβανι,το πατωμα, να φωναζω από σενα και να με χτυπα η φωνη μου..ειμ’εγω, μ’ακους..σ’αγαπω, μ’ακους..που μ’αφηνεις,που πας και ποιος, μ’ακους, σου κραταει το χερι πανω απ’τους κατακλυσμους..στα νερα ένα ένα, μ’ακους, τα πικρα μου βοτσαλα μετρω, μ’ακους, κι είναι ο χρονος μια εκκλησια, μ’ακους, οπου καποτε οι φιγουρες των αγιων βγαζουν δακρυ αληθινο, μ’ακους,πουθενα δεν παω, μ’ακους, η κανεις η κι οι δυο μαζι, μ’ακους, ποιος μιλαει στα νερα και ποιος κλαιει –ακους-ποιος γυρευει τον άλλο, ποιος φωναζει –ακους-? Ειμαι εγω που φωναζω κι ειμαι εγω που κλαιω, μ’ακους? Σ’αγαπω, σ’αγαπω, μ’ακους..πηγαινε πηγαινε κι ας εχω εγω χαθει..μονος, κι ας ειμαι εγω η πατριδα που πενθει..στον Παραδεισο εχω σημαδεψει ένα νησι απαραλλαχτο εσυ..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="font-size:14.0pt;"><span style="text-decoration: none"></span></span></u></i></b>Πεθαιναμε από ερωτα λεμε! Και καπως ετσι περασα στην Πολυδουρη, στον καρυωτακη.. </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘παρτε το φως!ειναι η στιγμη, τη θελω ολη δικη μου..παρτε το φως, με τυραννει, μου αρνιεται τη ψυχη μου..αυτη είναι η μοιρα μου, μη μ’αγγιζεις..μαζι στον κοσμο μα μοναχοι τωρα, μια μοναξια σαν ταφου σιωπη..μου τρεμουνε τα χειλη στο ονομασου.. θυμαμαι τωρα, οι θυμησες πλημμυρες που με πνιγουν..και δεν αντεχω, θα τάκουσεις όλα, τιποτα δεν εσκεπασεν η ληθη..σου’πα θυμασαι? Πρεπει να υπομενεις..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b>Και καπου εκει ερχοταν ο Καρυωτακγς με τον Δρομο, το αγαπημενο μου<span style="font-size:14.0pt;"> </span>ποιημα.. </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘τωρα μακραινουνε πυργοι παλατια, κλαινε μου οι θυμησες, κλαινε τα ματια,τωρα θανασιμη νυχτα με ζωνει, μεσα μου ογκωνονται οι αφραστοι πονοι, μ’ειδαν, προσπερασαν ολοι αγαπαω, μονος απομεινα κι ερημος παω..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:14.0pt;"></span>Στιχοι που με σημαδεψαν ολες εκεινες<b style="mso-bidi-font-weight: normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u><span style="font-size:14.0pt;"> </span>‘τις νυχτες που γυρευα μονος να βρω τον χαμενο εαυτο μου, τις νυχτες που μονος γυρνουσα χωρις κανεις να με νιωσει, τις νυχτες που σκοτωσα μεσα μου κάθε παλια μου αυταπατη..(Μαν. Αναγνωστακης) ‘</u></i></b> </p><p class="MsoNormal">Και ναααααα το δακρυ κορομηλο, γιατι ημουνα κι αισθηματιας παναθεμα με<span style="font-size:14.0pt;">.. </span><b style="mso-bidi-font-weight: normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>‘κι εγω που εχω μια ψυχη παιδικη και δειλη που δεν θελει τιποτα άλλο να ξερει από την αγαπη..λησμονησα την αγαπη που είναι μονο αγαπη..φτανουνε μερες που δεν εχεις πια τι να λογαριασεις. Δεν βρισκεις καθρεφτες να φωναξεις το ονομα σου..(Αναγνωστακης)’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:14.0pt;"></span>Και πιο μετα ο Καρυωτακης μου ξαναχτυπαγε τη πορτα και μου ελεγε..’<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>δεν αγαπας και δεν θυμασαι λες. Κι αν φουσκωσαν τα στηθη κι αν δακρυζεις που δεν μπορεις να κλαψεις όπως πρωτα, δεν αγαπας και δεν θυμασαι, ας κλαις..’</u></i></b>Και ο Ριτσος πεταγοταν και σημειωνε πως..<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>’δεν εχει σημασια αν φευγεις η αν γυριζεις, ουτε εχει σημασια που ασπρισαν τα μαλλια μου. Δεν είναι τουτο η λυπη μου, η λυπη μου είναι που δεν ασπριζει και η καρδια μου..αφησε με να’ρθω μαζι σου..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal">Λιγο αργοτερα μια βολτα στον θαλασσινο Καββαδια..’<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>φυγε! εσε σου πρεπει στερεα γη, ηρθες να με δεις κι όμως δεν μ’ειδες. Εχω απ’τα μεσανυχτα πνιγει χιλια μιλια περα απ’τις Εβριδες..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal">Μετα από τοση μελαγχολια, ειπα να το γυρισω στους εισαγωμενους μηπως και αλλαξει τιποτα. Εκανα μια επισκεψη στον ερωτιαρη Νερουδα, αλλα δεν εμεινα και πολύ. Μεγαλυτερης διαρκειας ηταν οι στασεις μου στον Μποτλαιρ και τον Εντγκαρ Αλαν Ποε, μου μετα τη πρωτη γνωριμια μου με το ‘κορακι’ μου θυμισε πως..<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>’ενώ εκεινο το αδιακοπο ονειρο ειχε ενελπιδη θλιψη, ηταν καλυτερο από την κρυα πραγματικοτητα..’</u></i></b> γιατι στο κατω κατω, η στεναχωρια-στεναχωρια, αλλα χαρη σ’αυτό που τοτε με στεναχωρουσε, πιο πριν –και πιο μετα ;)- ..<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>’ταξιδεψα όταν ο ηλιος αστραφτε, σε ονειρα από δυνατο φως και ομορφια..ημουν ευτυχισμενος και αγαπω τη λεξη ονειρα..δεν εχω λογια –αλιμονο- να πω ποσο ωραιο είναι να αγαπας πολύ.. εβλεπα τον παραδεισο μοναχα μεσα στα ματια της..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal">Και καπως ετσι εφτασα στο <b style="mso-bidi-font-weight: normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>‘δεν εχω δακρυα πια για σενα, ψευτρα νυχτια..’</u></i></b> (Πολυδουρη)</p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="mso-spacerun:yes"></span>‘</u></i></b>Λιγο καθυστερημενα ανακαλυψα και την Κικη Δημουλα..Η αγαπημενη μου ποιητρια.. δεν ξερω ποιο ποιημα της να πρωτογραψω.. </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>'όταν προχωρησα στο διπλανο δωματιο κι αυτό το εκαλεσα ‘φυγη’..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal">‘..<b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u>περασα μερες με βροχη,ενταθηκα πισω απ’αυτό το συρματοπλεγμα το υδατινο, όχι, δεν ειμαι λυπημενη..ειδα πολλα κι ωραια ονειρα και ειδα να ξεχνιεμαι, όχι, δεν ειμαι λυπημενη..περπατησα πολύ στα αισθηματα τα δικα μου και των αλλων κι εμενε παντα χωρος αναμεσα τους να περασει ο πλατυς χρονος, όχι, δεν ειμαι λυπημενη που γερνει η μερα..παντου ετοιμος να γερασει ο κοσμος, εχασα κι από δω,εχασα κι από κει,κι από τη προσοχη μου μεσα εχασα κι από την απροσεξια μου..φοβηθηκα τη μοναξια και φανταστηκα ανθρωπους..επιασα τη φωτια και σιγοκαηκα..οχι, δεν ειμαι λυπημενη..’</u></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="mso-ansi-language:EN-US" lang="EN-US"><span style="text-decoration:none"></span></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘λυγισα. Ο,τι ειχες να πεις για ανθρωπους που σιγα σιγα λυγιζουν, το ειπες….σαν ένα «δεν βαριεσαι..»…με πραγματα που δεν αντεχουν μη γελας..με πραγματα που δεν υπαρχουν μη γελας….η μοναξια φοβαται μονο τον ανθρωπο διπλα σου..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘κι ολη τη νυχτα ακουω και διαβαζω τη βροχη..και μουρμουριζουν ένα εσυ εσυ εσυ..καθε σταγονα κι ένα εσυ, ολη τη νυχτα ο ιδιος παρεξηγημενος ηχος. Αξημερωτος ηχος. Αξημερωτη αναγκη εσυ..κατι μακρυ να διηγηθει και λεει μονο εσυ εσυ, νοσταλγια δισυλλαβη..τοση βροχη για μια απουσια, τοση αγρυπνια για μια λεξη..πολυ με ζαλισε αποψε η βροχη μ’αυτή της τη μεροληψια, ολο εσυ εσυ εσυ.. σαν όλα τα’αλλα να είναι αμελητεα και μονο εσυ εσυ εσυ..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘μ’εκλεισε μεσα η βροχη και μενω τωρα να εξαρτιεμαι από σταγονες, όμως που ξερω αν αυτό είναι βροχη ή δακρυα από τον μεσα ουρανο μιας μνημης. Μεγαλωσα πολύ για να ονομαζω τα φαινομενα χωρις επιφυλαξη:αυτό βροχη, αυτό δακρυα. Στεγνη στεκομαι αναμεσα στα δυο ενδεχομενα..βροχη ή δακρυα..ερωτας ή τροπος να μεγαλωνουμε?.. το κάθε τελευταιο τελευταιο το ονομαζω χωρις επιφυλαξη και μεγαλωσα πολύ για να είναι αυτό αφορμη δακρυων..δακρυα ή βροχη, που να ξερω..και μενω να εξαρτιεμαι από σταγονες. Και μεγαλωσα πολύ για να περιμενω άλλο μετρο όταν βρεχει κι όταν δεν βρεχει άλλο. Σταγονες για όλα. Σταγονες βροχης ή δακρυα.απο τα ματια καποιας μνημης ή τα δικα μου..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘που εισαι? Κατι πικραινει πιο πολύ απ’το ονομα τους τις πικροδαφνες. Που εισαι?....κι εσυ να εισαι ένα ποτηρι στο πανω πανω ραφι που δεν φτανω..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘μιλα. Εχουμε τοση θαλασσα μπροστα μας. Πες κυμα, που δεν στεκεται. Πες βαρκα, που βουλιαζει. Πες στιγμη, που φωναζει βοηθεια όταν πνιγεται. Μη τη σωζεις, πες δεν ακουσα.. μιλα..τραβα μια λεξη απ’τη νυχτα στη τυχη. Μη λες ολοκληρη, πες ελαχιστη, που σ’αφηνει να φυγεις..δεν λιγοστευει η σιωπη με μια λεξη..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘άλλο ένα σπασιμο του ολοκληρου.. ολο σπαζει αυτό.πριν καν υπαρξει, σπαζει και σαν να είναι γι αυτόν ακριβως το σκοπο, για να μην είναι.. ολοκληρη ζωη σου λεει ο άλλος..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘να με σκεπαζει την αφηνω..με σκεπαζει..να με ξεχνας την αφηνω..με ξεχνας..να με ξεχνας..σε αφηνω..γιατι δεν τα αντεχω τα τιναγματα του μεσα βιου εξω..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘γιατι το ξερουν ακομα και οι πολυθρονες πως οποιος ονειρευεται δονειται και υπαρχουν και ονειρα που σε πετανε χαμω..καιρο εχω να μιλησω για ονειρα..καιρο δεν εχω..ονειρα δεν εχω.. συμμετρικη αγωνια..για να μιλησει η κάθε Εξακριβωση θελει να πληρωθει με ονειρα. Και ονειρα να πληρωσω μια ακομα εξακριβωση δεν εχω..και τι σημαινει ονειρο, τι δηλαδη δεν εχω..δεν ηρθε κι ένα απογευμα που να μη γινει βραδυ. Κι ονειρο σημαινει να ερθει κι ένα απογευμα που να μη γινει βραδυ. Να ερθει κι ένα ονειρο που να μη γινει ανθρωπος. Να ερθει κι ενας ανθρωπος που να μη γινει ονειρο. Ξανοιχτηκα πολύ σε ορισμους και είναι επικινδυνο να κλαις χωρις πυξιδα..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘η μια πληγη της άλλη μου πληγη να μην την αντιγραφει. Η καθεμια δικο της να ‘χει αγιατρευτο..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u>‘καθομαι εδώ και καθομαι. Βρεχει χωρις να βρεχει όπως όταν σκια μας επιστρεφει σωμα. Καθομαι εδώ και καθομαι, εγω εδώ απεναντυ η καρδια μου και πιο περα η κουρασμενη σχεση μου μαζι της. Ετσι για να φαινομαστε πολλοι κάθε που μας μετραει το αδειο.φυσαει αδειο δωματιο. Πιανομαι γερα από τον τροπο μου που εχω να σαρωνομαι.. μη τυχει και ξεχασεις τι δεν εισαι..με ρωτα ο καιρος από πού θελω να περασει..που ακριβως τονιζομαι, στο γέρνω ή στο γερνώ. Αστειοτητες.κανενα τελος δεν γνωριζει ορθογραφια. Νεα σου δεν εχω. Η φωτογραφια σου στασιμη. Όπως βρεχει χωρις να βρεχει.. οσο δεν ζεις να μ’αγαπας. Ναι ναι μου φτανει το αδυνατον. Κι αλλοτε αγαπηθηκα από αυτό. Οσο δεν ζεις να μ’αγαπας διοτι νεα σου δεν εχω κι αλιμονο αν δεν δωσει σημειο ζωης το παραλογο..’</u></i></b> </p><p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style: normal"><u><span style="text-decoration:none"></span></u></i></b>στιχοι που με μαγεψαν, με ταξιδεψαν. Στιχοι που καποτε με εξεφραζαν και καθρεφτιζαν τα συναισθηματα μου. Σημερα, πολύ μακρυα από τετοια συναισθηματα δεν ταυτιζομαι πια με τους περισσοτερους από αυτους τους στιχους, αλλα καποτε εγιναν κομματι μου γι αυτό και θα τους εχω παντα μεσα μου.. </p><p class="MsoNormal">Λιγο μελαγχολικη αυτή μου η αναρτηση, αλλα χρεωστε τη στη βροχη.. <span style="font-family:Wingdings;mso-ascii-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;mso-hansi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-ansi-language: EN-US;mso-char-type:symbol;mso-symbol-font-family:Wingdings;" lang="EN-US" ><span style="mso-char-type:symbol;mso-symbol-font-family:Wingdings;" >:)</span></span><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><i style="mso-bidi-font-style:normal"><u><span style="mso-ansi-language:EN-US" lang="EN-US"></span></u></i></b> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-5818416960900885293?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-74631036896588918352011-10-27T16:04:00.000-07:002011-10-27T17:12:21.805-07:00<span style="font-family: arial;"></span>Στη σχολη μου δεν εχουμε και πολλες φοιτητικες παραταξεις κι ετσι ο κοσμος που σκαει μυτη στις εκλογες, ειτε θελει να ψηφισει τη μαμα-παραταξη προκειμενου να την ευχαριστησει για τις αξεχαστες βραδιες στα μπουζουκια και φυσικα για τις σημειωσεις, ειτε ανηκει στη &lt;&lt;μοναδικη πραγματικα αγωνιζομενη νεολαια, τον αγωνα της οποιας προσπαθουν να διασπασουν ολοι οι υπολοιποι κοκκινοι και -κυριως- μαυροκοκκινοι ανθρωποι του πλανητοι&gt;&gt;<br />Ειναι η νεολαια που μαζι με το κομμα στο οποιο ανηκει, βλεπουν την αριστερα σαν τσιφλικι τους και οτιδηποτε δεν ξεκιναει απο αυτους, ειναι προβοκατορικο και φυσικα, δεν θα εχει επιτυχια।<br /><br />Δεν μπορω να θυμηθω βεβαια ποιος τους εχρισε μοναδικους επαναστατες, οπως επισης δεν μπορω να θυμηθω και ποιος τους ειπε οτι γουσταραμε να περιφρουρησουν την πορεια και φυσικα τη βουλη τις προαλλες।<br /> Αντιθετα θυμαμαι οτι καθε φορα που ξεκιναει κατι καλο -κινηματικα- απο αλλου, στην αρχη το φτυνουν και οταν δουν οτι εχει απηχηση και συμμετοχη απο τον κοσμο, τρεχουν να το καπελωσουν και να πουν οτι αυτοι ηταν οι μπροσταρηδες του।<br /> Επισης θυμαμαι ποσος κοσμος τους εφτυνε την προηγουμενη εβδομαδα στο συνταγμα επειδη φυλαγαν τη βουλη και δεν αφηναν κανεναν να πλησιασει και το συνθημα που ακουγοταν για ωρες "... ... το κομμα του χαφιε"।<br /><br />Δεν μπορω να καταλαβω, τα παιδια που μπαινουν τωρα στη "νεολαια" του συγκεκριμενου κομματος, δεν βλεπουν τι γινεται? κι αυτοι που ειναι ηδη μεσα, δεν καταλαβαινουν οτι οταν για παραδειγμα, οοοολος ο κοσμος εχει καλεσμα σε ενα σημειο στης αθηνας κι αυτοι ειναι μονοι τους καπου αλλου, κατι δεν πηγαινει καλα? κατι δεν κανουν σωστα?<br />Αρχισα να πιστευω οτι τους κανουν λοβοτομη μετα το περιστατικο που θα γραψω τωρα, αν και κατι μου ειχε περασει απο το μυαλο και τοτε που πηγαινα σχολειο και εβλεπα τι εκαναν στις καταληψεις।<br /><br />Μια μερα που λετε, ημουν στη σχολη, πρωτο ετος। Διαλειμμα και στο αμφιθεατρο ημασταν καμια 20αρια ατομα। Μπαινει μεσα τυπος του ετους μου, με την εφημεριδα του κομματος στη πωπωτσεπη και ξεκιναει να διαβαζει ενα κειμενο γραμμενο στη γνωστη ξυλινη και ακαταλαβιστικη για πολλους γλωσσα που προτιμα χρονια τωρα το συγκεκριμενο κομμα। Η μονη που εδινε σημασια ημουν εγω,οχι για κανεναν αλλο λογο, αλλα επειδη ειναι η μοναδικη διαφορετικη φωνη που ακουγεται (εντελως χαμηλοφωνα βεβαια) στη σχολη (ελειψη ανταγωνισμου, ειπαμε, δεν υπαρχει τιποτα αλλο).<br />Οι υπολοιποι, μολις ακουσαν την εισαγωγη του συνεχισαν να μιλανε μεταξυ τους και ετσι δεν ηταν πολυ ευκολο να καταλαβω και τι λεει। Οταν τελειωσε την αναγνωση, ρωτησε αν θελει κανενας εφημεριδα, απαντηση δεν πηρε και ξεκινησε να φευγει। Περνωντας απο διπλα μου λοιπον, εντελως φιλικα (αληθεια! δεν ημουν ουτε κυνικη, ουτε ειρωνικη, ουτε κακια! :प ) του ειπα τα εξης:<br />&lt;&lt;Φιλε, προσπαθουσα να σ'ακουσω αλλα με τοση φασαρια, με το ζορι εβγαλα νοημα। Επειδη εχει ξαναγινει αυτο, στο λεω εντελως φιλικα, αν ερχοσουν να τα πεις με πιο απλα λογια ωστε να καταλαβαινουν και τα παιδια που δεν εχουν σχεση με αυτον τον χωρο και χωρις να φαινεται οτι στα εδωσαν ηδη γραμμενα, θα καθονταν να σ'ακουσουν οπως εχει γινει με αλλους που δεν ειναι στο κομμα σου।&gt;&gt;<br />Και καπως ετσι ξεκινησε ο παρακατω διαλογος:<br /><br />Κ: ποια λεξη απο αυτες που ειπα δεν καταλαβες? να στην εξηγησω<br />Φ: εγω μπορει να τις καταλαβαινω ολες τις λεξουλες γιατι εχω ασχοληθει, οι αλλοι ομως?<br />Κ: Εσυ τωρα ετσι οπως σε βλεπω, 'η εαακιτισσα εισαι, η αναρχικη।<br />Φ: καλα, αρχισαμε। ασχετα με το τι ειμαι, εγω να σε βοηθησω πηγα που δεν σου εδινε σημασια κανενας.<br />Κ: ναι καλα, απο την αρχη το καταλαβα।να με αποπροσανατολισεις ηθελες। ή αριστεριστρια εισαι ή αναρχικη। Παρτε το χαμπαρι, ο λαος με μας ειναι γιατι μονο εμεις εκφραζουμε την εργατια απεναντυ στη πλουτοκρατια। Οι υπολοιποι η προβοκαρετε η θελετε να διασπασετε τον αγωνα μας οπως εσυ।<br />Φ: εισαι πολυ εξυπνος, οντως, καθε πρωι που ξυπναω, μετα τη τουαλετα και πριν το πρωινο μου κρουασαν καθομαι και σκεφτομαι πως θα διασπασω τον αγωνα του (κομμα)।<br />Κ: ναι!<br />Φ: .....(σιωπη)......... Τη λοβοτομη σε ποια ηλικια την εκανες?<br />Κ: τι ειναι η λοβοτομη? παλι να αποπροσανατολισεις θες και να πας αλλου τη συζητηση γιατι δεν εχεις πολιτικα επιχειρηματα να με αντικρουσεις।<br /><br />Ε ενταξει, μετα αρχισαν τα γαλλικα, μπηκαν κι αλλοι στη μεση που τους ειχε σπασει τα νευρα με τις @@ριες του και γιναμε μια ωραιαααα παρεα।<br /><br />Κριμα γιατι ειδικα στη δικη μου σχολη που δεν κινειται τιποτα, ακριβως επειδη δεν υπαρχουν αλλες παραταξεις, οποιος φοιτητης δεν ηθελε να ψηφισει τη μεγαλη που βγαινει καθε χρονο πανηγυρικα, θα μπορουσε να ριξει τη ψηφο του στους συγκεκριμενους ακομα κι αν δεν συμφωνει σε πολλα μαζι τους, μονο και μονο για να ακουστει μια αλλη φωνη, να αποδυναμωθει η αλλη παραταξη κλπ। Με τετοια μυαλα ομως॥ και ακριβως το ιδιο ισχυει και για το κομμα τους। Σε μια εποχη που ο περισσοτερος κοσμος, καλως η κακως, θελει να ακουσει καποιον με πυγμη να τον εμψυχωνει να συμμετεχει σε κινηματικες διαδικασιες για να παρει το θαρρος να το κανει, αυτοι μενουν κολλημενοι αλλου। Εχουν μια ιστορια που φυσικα και καποια σημεια της αξιζουν σεβασμο, αλλα εχουν κανει κι αλλα τοσα λαθη για τα οποια δεν εχουν καν μετανιωσει।<br />Εγω μπορει να μην εχω αναγκη αυτους να με ξεσηκωσουν, αλλα δυστυχως πολυς κοσμος τους εχει, κι αυτοι κοιμουνται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-7463103689658891835?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-79891902097225525192011-10-14T06:39:00.000-07:002011-10-14T07:38:36.535-07:00<span style="font-family:times new roman;"></span>Θυμαμαι, πριν λιγους μηνες, σε ενα ρεπορταζ για το κατα ποσο η "νεα γενια" ειναι ενεργη σημερα, αν αντιδρα σε αυτα που συμβαινουν και σε τι βαθμο, ενας κυριουλης τσιμπημενης ηλικιας ειπε την εξης φραση: "καλα που δεν ειχαμε φεισμπουκ στη χουντα। αν υπαρχε τοτε, το μονο που θα ειχαν κανει οι νεολαιοι, θα ηταν ενα γκρουπ με τιτλο &lt;&lt;κατω η χουντα&gt;&gt; με υποσημειωση &lt;&lt;καντε πολλα λαικ να τους ρηξουμε&gt;&gt;"<br /><br />Στην αρχη μου φανηκε λιγο αστειο και γελασα। Μετα το πρωτο "χαχα" ομως ειδα ποσο δικιο ειχε ο ανθρωπος।<br /><br />Ποσα αναλογα γκρουψ υπαρχουν σημερα στο φειμπουκ? αν και ειμαι απο τους λιγους ανθρωπους στον γαλαξια που δεν εχουν λογαριασμο εκει, ξερω οτι ειναι απειρα। Αν οι ανθρωποι που πατουσαν "λαικ" σε ολα αυτα σηκωνονταν και κατεβαιναν στο δρομο, δεν θα υπηρχε λογος να φτιαχνονται αλλα, θα ειχαν αλλαξει πολλα।<br /><br />Αλλα οπως φαινεται, ορισμενοι εξαντλουν την επαναστατικη και ανατρεπτικη τους διαθεση με το να κανουν "λαηκ" στα γκρουπ &lt;&lt;να φυγει η χουντα του πασοκ&gt;&gt;, &lt;&lt;να μπουμε στη βουλη&gt;&gt; και αλλα τετοια τσιτατα।<br />Φιλοι μου, ουτε το ενα ουτε το αλλο γινεται με 'λαηκ' στο φεισμπουκ।Αν -οι μεν, νεοι- κανουν μονο αυτο για να διεκδικησουν το μελλον τους και -οι δε, πιο μεγαλοι- προκειμενου να μην αφησουν τα παιδια τους νηστικα, τοτε μαλλον κατι εχουν καταλαβει λαθος.<br /><br />Πας στο σχολειο χωρις βιβλια, χωρις θερμανση για το χειμωνα,για να σε κανουν παπαγαλακι χωρις κριτικη σκεψη και ουσιαστικη γνωση και το μονο που κανεις ειναι λαηκ στο φεισμπουκ, αντι να πας να περιφρουρησεις τη καταληψη στο σχολειο σου για να μη στο ανοιξουν।<br /><br />"σε λιγο το πτυχιο σου θα γραφει κοκα κολα", που ελεγε και το συνθημα, σε ριχνουν στην ανεργια ή σε στελνουν στο εξωτερικο γιατι εδω προκοπη δεν θα βρεις και εσυ το μονο που κανεις ειναι να πινεις καφε, να τρεχεις στη παραλιακη, η να φωναζεις να ανοιξει η σχολη σου γιατι χρωστας τεσσερα μαθηματα για το πτυχιο και αφου βολευεις τον *ωλο σου, δεν θες να χασεις την εξεταστικη।<br /><br />Το πηρες το πτυχιο σου και δουλεια δεν βρισκεις, κοντευεις τα τριαντα και μενεις με τη μανα σου, αλλα το μονο που κανεις ειναι λαηκ στο φεισμπουκ।<br /><br />Πανω που βρηκες δουλεια και πηρες μια ανασα, σε απελυσαν "γιατι εχουμε κριση", μπορει να χρωστας στη τραπεζα, μπορει και οχι, αλλα ετσι κι αλλιως τον μηνα δεν τον βγαζεις, αλλα το μονο που κανεις ειναι λαηκ στο φεισμπουκ।<br /><br />Εχεις δουλεια, γυναικα και παιδια, σου κοβουν τον μισθο,αν δεν σε απελυσαν, και απο το υπολοιπο που μενει σου παιρνουν τα μισα σε εκτακτες εισφορες και φορους, μαλλον χρωστας αλλα ετσι κι αλλιως τον μηνα δεν τον βγαζεις και το μονο που κανεις ειναι λαηκ στο φεισμπουκ।<br /><br />Καποια στιγμη τα πηρες και κατεβηκες και στο συνταγμα, οπου ειδες τι παει να πει καταστολη απο πρωτο χερι (δεν το περιμενες ποτε, στη τηλεοραση αλλιως τα εδειχναν), απογοητευτηκες γιατι τελικα ψηφιστηκε το μεσοπροθεσμο και σταματησες να πηγαινεις, ηρθε και το καλοκαιρι -λεφτα να πας διακοπες δεν εχεις, αλλα δεν πειραζει, ηρθε το καλοκαιρι- που να τρεχεις κατω τωρα।<br />Και τωρα πια, το μονο που κανεις ειναι λαηκ στο φεισμπουκ।<br /><br />Ποιος σου φταιει?<br /><br />"<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ξυπνηστε ρε, στο δρομο ειναι η ομορφια</span>", που λεει και το τραγουδι..<br />και αν δεν μπορεις να κατεβεις στο δρομο, κατεβα στη γειτονια σου, στη δουλεια σου, στο χωρο σου।<br /><br />"<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">μη μου χτυπας απλα τη πλατη, κανε κατι</span>", που λεει και ενα αλλο τραγουδι..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-7989190209722552519?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-11106971394493438662011-10-09T08:07:00.000-07:002011-10-09T08:48:18.336-07:00<span style="font-family:arial;"></span>Ξαναγυρισα λεμεεε!<br /><br />Περασε τοσος καιρος απο τοτε που σταματησα να γραφω εδω και να που ξαναγυρισα τελικα.।<br />Αυτα τα ३,५ χρονια που ελειψα, ελεγα και ξαναλεγα οτι οπου να 'ναι θα κανω τη μεγαλη μου επιστροφη, αλλα παντα κατι με κρατουσε। Θελω να πω ομως μερικα πραγματα για τοτε।<br /><br />Ξεκινησα να γραφω εδω εντελως τυχαια λιγο πριν τα १६ μου υστερα απο προτροπη του πολυαγαπημενου και ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΥ πια ( :प ) <a href="http://jkpant.blogspot.com/">Ιασονα</a>, λιγο μετα την ιντερνετικη μας γνωριμια στο δικο του μπλογκ।<br />Μ'αρεσε παρα πολυ να γραφω εδω। Ολες μου οι σκεψεις, οι αναζητησεις και οι αποριες περασαν απο το μπλογκακι μου। Νομιζω βεβαια, πως αυτο που μου αρεσε περισσοτερο ηταν οτι ολοι με ειχατε στα οπα οπα επειδη ημουν μικρουλα:प<br /><br />Καποια στιγμη εγιναν διαφορα πραγματα στη ζωη μου, ή καλυτερα, εγινε ενα συγκεκριμενο που επηρεαζε και ολα τα υπολοιπα। Αυτο, μαζι με τη παρορμητικοτητα του χαρακτηρα μου -ισως και την αφελεια της ηλικιας-, με εκαναν να χασω λιγο τη μπαλα। Μπηκα στη διαδικασια να γραφω πραγματα στο μπλογκ για να τα πω καπου που δεν μπορουσα αλλιως, αδιαφορωντας για το οτι παραλληλα τα διαβαζουν και αρκετοι αλλοι, γνωστοι και αγνωστοι।<br />Λιγο καιρο μετα κουνησα το κεφαλι μου, εκανε τσικι τσικι και το μυαλο επανηλθε στη θεση του। Τοτε ενιωσα πολυ ασχημα που ειχα γραψει <span style="font-weight: bold;">αυτα που ειχα γραψει, εκει που τα ειχα γραψει</span> και πια δεν αισθανομουν οπως πριν για το μπλογκ μου που τοσο αγαπουσα।<br /><br />Κυριως αυτο και δευτερευοντως το οτι αρκετοι φιλοι και γνωστοι το ειχαν βρει και με διαβαζαν, ηταν οι λογοι που αποφασισα να σταματησω και ας μη μου αρεσε καθολου αυτη η ιδεα।<br /><br />Οπως ειπα και πριν, πολλες φορες σκεφτηκα να το ξανανοιξω ή να φτιαξω αλλο, ομως για καποιο λογο, διαφορετικο καθε φορα ή και χωρις συγκεκριμενο λογο, το αφηνα॥ Δεν σταματησα ομως να διαβαζω μερικους απο αυτους που διαβαζα και τοτε।<br /><br />Αυτα για εισαγωγη, ας αρχισουμε της ευχαριστιες τωρα :प<br />Πρωτα απ'ολα, ευχαριστω τον μπλογκομπαμπα <a href="http://jkpant.blogspot.com/"><span style="text-decoration: underline;">Ιασονα</span></a>, που οπως και τη 1η φορα, ετσι και τωρα επειξε μεγαλο ρολο στο να αποφασισω να ξαναγραψω εδω,<br />τον φιλο μου τον <a href="http://papaemeritus.blogspot.com/">Σωτηρακη</a> που εχει κι αυτος δικο του μπλογκ πια,<br />τον Κωστακη μου που τωρα ειναι καπου στις Αγγλιες, αλλα οσο ηταν εδω με ενθαρρυνε με τον τροπο του,<br />και τη "μανιτσα" (ελα ελα, ξερεις ποια εισαι :प ) για τους ιδιους λογους!<br /><br />Αυτααα :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-1110697139449343866?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4936704131362968056.post-82364028184521207542008-04-11T09:55:00.000-07:002008-04-11T10:30:42.580-07:00..τουλαχιστον για τωρα.. και για πολυ καιρο αν οχι για παντα..<br />με στεναχωρει πολυ που αφηνω το blogακι μου κ εσας, αλλα εχει αλλαξει κ αυτο οπως κ ολα πια..<br /><br />Οταν ξεκινησα να γραφω εδω, δεν με ηξερε κανεις. ξερετε, μερικες φορες το εχεις αναγκη αυτο.. να πεις καποια πραγματα κ να μην σε κρινει κανεις. εκεινες τις φορες εγραφα εδω κ με εκανε να νιωθω πολυ ομορφα, ενα ειδος ψυχαναλυσης ας πουμε..<br /><br />τωρα πια ολοι οι φιλοι κ οι γνωστοι μπαινουν κ με διαβαζουν.. δεν θελω.. γι αυτο λοιπον σταματαω..<br /><br />ισως τα ξαναπουμε.. μεχρι τοτε να ειστε ολοι καλα κ να κανετε ονειρα.. :)<br /><br /><br />Σεμελη Ταγαρα-καπνος<br /><br />Βλέπω γυαλιά<br />που θέλανε να σπάσουν<br />ανθρώπους ήρεμους<br />που θέλανε να κλάψουν<br />Στιγμές απόμακρες<br />που θέλανε να υπάρξουν<br />άδειες ψυχές<br />που παραμείναν στο κενό<br /><br />Κι απορροφάμαι<br />απ' τους καπνούς του τσιγάρου μου και ζω ένα όνειρο<br />που δεν είναι δικό μου<br />και τότε έρχεσαι και συ<br />ζητάς τσιγάρο<br />ομώς εσύ φυσάς άλλο καπνό<br /><br />Μα εγω<br />κολλάω σε μιά κασσέτα ερωτεύομαι<br />ενα βυνίλιο κι αφήνω το τραγούδι<br />να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω<br />μες το σκοτάδι σου και΄κεί βρίσκω το φως μου<br /><br />Σ' ένα ταξίδι<br />που κρατάει όσο οι νότες<br />όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους<br />σε μιά ζωή που κάποιος έζησε για λίγο<br />και η παραίσθηση την έκανε δική μου<br /><br />Και τότε λες πως με καταλαβαίνεις<br />εγώ όμως ξέρω ο,τι κάποτε θα φύγεις<br />γιατί ζηλεύεις<br />οτι νιώθω εγώ στον κόσμο μου<br />που μια στιγμή τον νόμιζες δικό σου<br /><br />Βλέπεις σκιές<br />κολλημένες στους τοίχους<br />τη μοναξιά να υπάρχει<br />μες τα χέρια σου<br />να την γυρεύεις<br />με τα μάτια κλεισμένα<br />να απορείς και να κοιτάς εμένα<br /><br />Μα εγώ<br />κολλάω σε μιά κασέτα ερωτεύομαι<br />ενα βινίλιο κι αφήνω το τραγούδι<br />να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω<br />μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου<br /><br />Σ' ένα ταξίδι<br />που κρατάει όσο οι νότες<br />όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους<br />σε μιά ζωή που κάποιος έζησε για λίγο<br />και η παραίσθηση την έκανε δική μου<br /><br />Κολλάω σε μιά κασσέτα ερωτεύομαι<br />ενα βυνίλιο κι αφήνω το τραγούδι<br />να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω<br />μες το σκοτάδι σου και΄κεί βρίσκω το φως μου<br /><br />Σ' ένα ταξίδι που μοιάζει με το όνειρο<br />του κόσμου αυτού που παραμένει τυφλός<br />σ' ένα ηχείο που στέκεται απόμακρο<br />σε μια γωνία κρυμμένο από το φως<br /><br />Βλέπω γυαλιά<br />που θέλανε να σπάσουν<br />ανθρώπους ήρεμους<br />που θέλανε να κλάψουν<br />Στιγμές απόμακρες<br />που θέλανε να υπάρξουν<br />άδειες ψυχές<br />που παραμείναν στο κενό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4936704131362968056-8236402818452120754?l=wwwfani.blogspot.com' alt='' /></div>Φανήhttp://www.blogger.com/profile/17181411785028605019noreply@blogger.com18