Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Λοιπον;


Σιχαίνομαι τους ανθρωπους που επειδη κανουν 'το καλο', πιστευουν οτι τα σκατα τους μυριζουν καλυτερα απο των υπολοιπων. Δεν ειμαι αρμοδια για να κανω διαλεξεις περι καλων Σαμαρειτων, αυτο ειναι σιγουρο. Αλλα ξερω ενα πραγμα, δεν θελω να με πουν ποτε 'φιλανθρωπο' . Ναι ρε, δεν θελω.  
Φιλανθρωποι ειναι  εκεινοι που διοργανωνουν γκαλά για να μαζεψουν 'χρηματα για τους αναξιοπαθουντες' με ντρες κοουντ κ ακριβο κρασι.  
Φιλανθρωποι είναι κι οι αλλοι που αν δεν εχει κοσμο γυρω για να τους σφιξει το χερι μετα  λεγοντας τους μπραβο για τη καλη τους πραξη, δεν δινουν το 20λεπτο στον επαιτη.  
Οι Φιλανθρωποι γυριζουν σπιτι τους το βραδυ και νιωθουν 3 φορες ψηλοτεροι απο το υψος τους, γιατι και σημερα εφεραν εις περας το καθηκον τους ως καλοι ανθρωποι ή καλοι χριστιανοι και τωρα βρισκονται 2 βηματα πιο κοντα στον παραδεισο.
Οι  Φιλανθρωποι μετα απο καθε βημα μακρυα απο τον αποδεκτη της φιλανθρωπιας τους, γυρνανε στον ωραιο κοσμο τους, ξεχνωντας τον. Γιατι γι αυτους φιλανθρωπια ειναι τα ψηλα στον επαιτη, όπως  νηστεια ειναι το να μη τρως κρεας κ γαλα. Όσο ειναι φιλανθρωπια το ενα, ειναι κ νηστεια το αλλο. Τελειωνοντας το 'χρεος τους', συνεχιζουν ανανεωμενοι και ικανοποιημενοι με τον εαυτο τους, την ζωη τους.
Ολοι αυτοι δεν κανουν φιλανθρωπιες. Κανουν ελεημοσυνες. Και η ελεημοσυνη, οπως και ο οικτος, γεννιεται απο το αισθημα ανωτεροτητας. ''Δεν υπαρχει πιο απανθρωπο συναισθημα απο τη λυπηση'', ελεγε ενας τοιχος, και ειχε τοσο δικιο.

"αν νοιαζεστε πραγματικα τοσο πολυ για τους συνανθρωπους μας, γιατι δεν τους περνετε σπιτι σας;" ειχε πει ο Πατηρ Βασιλειος σε μια υπερφιλανθρωπο. Απαντηση δεν πηρε. Δεν ξερω γιατι.

Ολοι εσεις λοιπον, κρατηστε τη φιλανθρωπια σας και βαλτε τη στο κωλο σας.
Οχι ρε, δεν χρειαζομαστε ουτε φιλανθρωπιες, ουτε ελεημοσυνες. Τις περνουμε και τις πεταμε στις πασαλειμενες μουρες σας. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θελουμε. Αλληλεγγυη. Να βλεπεις τον ανθρωπο που υποφερει διπλα σου, ειτε ειναι αρρωστος, ειτε αστεγος, ειτε πεινασμενος και να του απλωνεις το χερι οπως θα εκανες στον αδελφο σου! Όχι επειδη τον λυπασαι ή επειδη ετσι ξορκιζεις ενδομυχα τον φοβο οτι καποτε ισως βρεθεις στη θεση του, αλλα επειδη νιωθεις την ακατανικητη επιθυμια να σταθεις διπλα του και να ελαφρυνεις τον πονο του. Να καθεσαι εστω και για λιγο μαζι του στα καρφια του κι αυτο να μη τελειωνει οταν πηγαινεις σπιτι. Να πειναει και να του δινεις να φαει, να διψαει και να του δινεις να πιει, να ειναι αρρωστος ή φυλακισμενος και να πηγαινεις κοντα του (κατα παραφραση του κατα Ματθαιον, 25, 31-46)

Οχι να δινεις απο τα πολλα σου, αλλα να μοιραζεσαι το λιγο σου. και δεν μιλαω για λεφτα.
Κι αυτο δεν ειναι πραξη. Ειναι βιωμα.

Οι  Φιλανθρωποι εχουν "χρεος να το κανουν". Εσυ ας εχεις την επιθυμια.
Κι ας τους να πιστευουν οτι τα σκατα τους μυριζουν καλυτερα επειδη εστειλαν και σημερα το ευρω τους στο παιδακι της Αφρικης. 

 ''Η φιλανθρωπία είναι το κάλπικο νόμισμα της ελεημοσύνης''
 "Η φιλανθρωπία και ο πατριωτισμός: τα βασικά προσόντα του ανθρώπου ο οποίος θέλει κάτι να πουλήσει"
 (απο εδω)





 *Περιμενα να ερθει το Πασχα για να σας πω μαζεμενες ολες τις ευχες, ξερετε τωρα, καλη χρονια, Χριστος  Ανέστη κλπ! :P
ευχαριστω για τα μηνυματα :)