Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

μια βροχη


Ανοιξε ο ουρανος.

Προλαβες να κοιταξεις μεσα του;

Εγω ναι.

Ειδα Εκεινον,
     
         να κλαιει με ληγμους

                 μια ανελεητη βροχη


για να ξεπλυνει αυτη τη  σαπια πλαση.





Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

επιστροφη


Γυρισα χθες απο μια μικρη 2ημερη εκδρομουλα.
Το βουνο
το υψομετρο
το πρασινο που σιγα σιγα γινεται καφε στα χερια αυτης της υπεροχης εποχης
το αναμμενο τζακι που μας ζεσταινε μεσα κ εξω
κ αυτη η γνωριμη μυρωδια της υπαιθρου
χρωματισαν με τον καλυτερο τροπο το σαββατοκυριακο μιας κουραστικης εβδομαδας.
Κασκολακι, γαντακια, ζεστο μπουφαν, βολτες, κρασι, φαγητο κ αγκαλιες.
Τι αλλο να θελει κανεις?

Μπαινοντας στην αθηνα βεβαια, η συγκριση του 'που ημουν' κ 'που επεστρεψα' ηταν αποκαρδιωτικη.
Οσο παει αντιπαθω ολο κ περισσοτερο αυτη τη κακασχημη πολη.
Προσωπικα, ζω ωραιες στιγμες, αλλα η ασχημια της υπερκαλυπτει τα παντα.
Εχοντας αφησει πισω μου αυτο




ειλικρινα αναρωτιομουν τι προβλημα εχουν εκεινοι που τους αρεσει αυτη η μιζερη, κακασχημη, βρωμικη πολη.
Σιγουρα αισθητικης.

Αλλωστε, το ειπε κ ο Αγγελακας 
''γρια πουτανα που ξυριζει τα ποδια της
γιναμε αρρωστοι απ'αυτηνα ολοι
ψυχομαμα που σκοτωνει τ'αγορια της
ειναι παραξενη αυτη η πολη..''

 Εγω παντως, στη 1η ευκαιρια εξαφανιζομαι.

Υ.Γ ψιλοχαθηκα απο σας, λογο δουλειας, αλλα σε λιγο αρχιζω δυναμικα τις επισκεψεις στα σπιτικα σας!

φιλια ντε!