Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Καζατζακης

Επεσα πανω του τις προαλλες και το θυμηθηκα


'Σε ποιον να εμπιστευθώ τις χαρές και τις πίκρες μου, 

τις μυστικές δονκιχώτικες λαχτάρες της νιότης, 

την τραχιά σύγκρουση αργότερα με το Θεό και με τους ανθρώπους, 

και τέλος την άγρια περηφάνια που έχουν τα γεράματα που καίγουνται μα 

αρνιούνται, ως το θάνατο, να γίνουν στάχτη; 

Σε ποιον να πω πόσες φορές σκαρφαλώνοντας, με τα πόδια, με τα χέρια, 

τον κακοτράχαλο ανήφορο του Θεού, 

γλίστρησα κι έπεσα, 

πόσες φορές σηκώθηκα,όλο αίματα, 

και ξανάρχισα ν' ανηφορίζω; 

Που να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, 

σαν την ψυχή μου, 

να της ξομολογηθώ' 









Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

λεξεις 2


 Πνιξε με με λεξεις.
Δεν με νοιαζει
Μονο χρωματισε τες με μπογια.
Ξερεις, αυτη που τις κανει μαγικες
Ιδιαιτερες
και μετα εχουν κι αλλο νοημα
Που το καταλαβαινω μονο εγω
    και συ
Που οταν το ακουω, ειναι σα να ακουω τ'ονομα σου
και παραπανω μη σου πω.
Γιατι τ'ονομα σου το'χουν κι αλλοι
αλλα οι λεξεις αυτες προσδιοριζουν μονο εσενα
και γεμιζουν χρυσοσκονη τον αερα.

Κοιτα, γεμισα..












Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

λεξεις λεξεις λεξεις 1

Κι ειναι μερικες λεξεις
να, πως να στο πω,
μαγικες ρε παιδι μου
κουβαλανε μεσα τους κρυμμενα ξορκια
απλες λεξεις, καθημερινες,
ουτε που τις βαζει ο νους σου.
Μολις τις προφερεις,
μολις τις γραψεις,
σου φερνουν αυτο που ποθεις.
Κι υστερα, καθε που το νοσταλγεις
τις ξαναπροφερεις
τις ξαναγραφεις
και να το παλι μπροστα σου.
και ξανα και ξανα και ξανα.
Και πριν το καταλαβεις, εχουν γινει δευτερη φυση σου.
Μονο αυτες λες.
Μονο αυτες γραφεις.

Αλλα να μωρε, ειναι σαν τα φαρμακα.
Στην αρχη σε πιανουν, αλλα οταν το παρακανεις
παθαινεις ανοσια και δεν κανουν πια δουλεια.
Ετσι κι αυτες.

Στο τελος μαγεψαν εσενα.
Πανω σου ολα τα ξορκια
και αντε να τα σπασεις μετα.
Τις επαναλαμβανεις ξανα και ξανα
αλλα τα μαγικα δεν πιανουν πια.
Γαμωτο.
Κι αντε να βρεις αλλες τωρα.

Ποιο ευκολα βρισκεις μαγεμενες λεξεις με ξορκια
παρα καταστασεις που δεν τις χρειαζονται.

Ετσι ειναι. Δεν φταις εσυ.
Ουτε κι εγω ομως.
Δε βαριεσαι.
"ολοκληρη ζωη σου λεει μετα"
Ολοκληρη ζωη να βρεις τα μαγεια.
Δε βαριεσαι..
Ολοκληρη ζωη.
Και που'σαι ακομα..


Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

marinaleda

(απο εδω)

«Η Μαριναλέντα, μια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται με 15 ευρώ τον μήνα.
Ο δήμαρχός της, ο κομμουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδομάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. "Ο δήμαρχός τους είναι τρελός", λένε στο γειτονικό χωριό. "Ενώ εμείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουμε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 μέρες πάρτι". Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν με τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήμαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. "Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!", λέει ο δήμαρχος.
Στον συνεταιρισμό El Humoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ημέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδομάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκομιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές, κ.λπ.) συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar Marinaleda, που βρίσκεται στη μέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατμόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισμού δεν μοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν δουλειές. Γι' αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Ομως ακόμη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι μισθοί καταβάλλονται. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα.
Από την άλλη, "εδώ δεν έχουμε χωροφύλακες, θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη", λέει ο δήμαρχος. "Δεν έχουμε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!", προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένη και το Πάσχα έγινε μια μικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόμους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
"Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ώς τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες", λέει ο Γκορντίγιο. "Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήμα"».

''κοινοκτημοσυνη και αυτοδιαχειριση''

για οσους λενε οτι η κοινωνια που ονειρευομαστε, ειναι μονο ουτοπια στα κεφαλια μας..
κι ομως, υπαρχει. χιλιομετρα πανω απ τα κεφαλια μας.
εδω και 30 χρονια..

δες το..