Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Ελα, αραχνιασαμε εδω μεσα.


Πω ρε μαν, πραγματικα αραχνιασαμε εδω μεσα ομως.
Παιρνω τα πολλα με το ξεσκονοπανο κ ξεκιναω με συνοπτικες διαδικασιες.

Περιεργο καλοκαιρι το φετινο. complicated.
Βασικα οταν ειναι complicated το κεφαλι σου, ολα complicated τα βλεπεις.
τι 'things are simple' και μαλακιες. Ακομα και το τηγανιτο αβγο complicated σου φαινεται.
Δεν ξερω ρε πουλακι μου, τι να σου πω και σενα.. τι μου φταις κ εσυ στο κατω κατω.
Κι ομως, αυτη η θολουρα μπορει να αποβει ιδιαιτερα δημιουργικη και ενδιαφερουσα ορισμενες φορες.

Αντικειμενικα things are simple. Ολα. τα παντα. Και παντα.
Υποκειμενικα ειναι complicated.
Και  'υποκειμενικα' σημαινει στο κεφαλι σου. Εσυ τα βλεπεις ετσι, εσυ τα νομιζεις ετσι. εσυ.
και μαλλον καπου εκει ειναι που χανεις το νοημα, την ουσια.
ετσι ειναι. παρτα και ζησε τα, νιωσε τα, χωρις πολλες-πολλες αναλυσεις και μαλακιες. Αλλιως τα χανεις.
Μονο ετσι εχει αξια.
Αλλα αυτη η αξια που φορτωνουμε στα παντα ειναι αντικειμενικη ή υποκειμενικη?
ειναι simple ή complicated?
Αν σκεφτεις οτι κατι που εχει αξια για σενα, για καποιον αλλο ειναι για πεταμα, τοτε μαλλον ειναι υποκειμενικη.
Αρα και complicated.
Και αφου τα παντα τα μετραμε αναλογα με την αξια τους, τι αξιζουν, ποσο αξιζουν κλπ, κ αφου καταληξαμε οτι η αξια ειναι υποκειμενικη και συνεπως complicated, μηπως τελικα τα complicated ειναι που αξιζουν?
Μεταξυ μας, τα simple ειναι λιγο βαρετα. Τα χρειαζεσαι ομως οταν τα complicated σου εχουν πηξει το κεφαλι μιας και χρειαζεται να τα σκεφτεσαι πολυ, τυπου 'ναι αλλα δεν ειναι μονο αυτο, απο την αλλη εχουμε κ εκεινο και μη ξεχασεις και το αλλο κλπ κλπ'

-μωρη, μεταξυ μας τωρα, αλλα τα θελει και σενα ο κωλος σου-.

Αλλωστε το ελεγε και ο φιλοσοφος. αντικειμενικη αληθεια δεν υπαρχει.
Ολα ειναι πολυδιαστατα. 
Εσυ διαλεξε αυτο που σε κανει χαρουμενο στις περισσοτερες διαστασεις του.
(Γαμωτο, δεν επρεπε να καταληξω σ'αυτο το συμπερασμα.)

Βλεπεις γιατι σου λεω οτι ειναι προβλημα ο χρονος που εχω για να σκεφτομαι?
Το θεμα ειναι οτι ο κοσμος ειναι γεματος διληματα.
'θελω ή πρεπει'?
'αντικειμενικο ή υποκειμενικο'?
'cusco ή πωλειται'?
'μπακουνιν ή μαρξ'?
'εσυ ή εσυ'?
και σε εναν κοσμο γεματο διληματα, αντε να ησυχασει το μυαλο σου.

Το πιο δυσκολο πραγμα ειναι να συμμαζεψεις το κεφαλι σου τελικα. Που να θες να συμμαζεψεις και το κεφαλι κανενος αλλου δηλαδη -η να σου πει αυτος να το κανεις-.
Αλλα αυτο δεν ειναι δικη σου δουλεια.
Ο καθενας να συμμαζεψει το δικο του κεφαλι.
Ακους?
Μη μου φορτωνεις τιποτα.
Δεν σου φορτωνω ουτε εγω.
Ουτε καν τις τυψεις μου.
Δικες μου ειναι κι αυτες οπως και ολα.
Δικες μου και οι αποφασεις, ετσι, γιατι γουσταρω να 'φταιω μονο εγω για μενα'.
Και επειδη ειναι δικες μου οι αποφασεις,
δικες μου ειναι και οι επιτυχιες,
δικες μου ειναι και οι αποτυχιες,
δικες μου ειναι και οι τυψεις
Δικα μου ειναι ολα και μη μου κολλας και πολυ γιατι αρπαζομαι και δεν πρεπει.
Και ποτε μη με ρωτας 'γιατι'.
Γιατι ετσι.
Εσυ ενα να σκεφτεσαι μονο. τον στιχο που τραγουδησα και παει καπως ετσι..
'και σου υποσχομαι πως ο,τι κι αν περασω, 
αυτο που τωρα ζω δεν θα ξεχασω'.

Και δεν θα το ξεχασω ρε μαν, ο,τι κι αν ειπα.

Κατα τα αλλα, πολυ ζεστη ρε παιδι μου.