३,५ χρονια μετα..

Ξαναγυρισα λεμεεε!

Περασε τοσος καιρος απο τοτε που σταματησα να γραφω εδω και να που ξαναγυρισα τελικα.।
Αυτα τα ३,५ χρονια που ελειψα, ελεγα και ξαναλεγα οτι οπου να 'ναι θα κανω τη μεγαλη μου επιστροφη, αλλα παντα κατι με κρατουσε। Θελω να πω ομως μερικα πραγματα για τοτε।

Ξεκινησα να γραφω εδω εντελως τυχαια λιγο πριν τα १६ μου υστερα απο προτροπη του πολυαγαπημενου και ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΥ πια ( :प ) Ιασονα, λιγο μετα την ιντερνετικη μας γνωριμια στο δικο του μπλογκ।
Μ'αρεσε παρα πολυ να γραφω εδω। Ολες μου οι σκεψεις, οι αναζητησεις και οι αποριες περασαν απο το μπλογκακι μου। Νομιζω βεβαια, πως αυτο που μου αρεσε περισσοτερο ηταν οτι ολοι με ειχατε στα οπα οπα επειδη ημουν μικρουλα:प

Καποια στιγμη εγιναν διαφορα πραγματα στη ζωη μου, ή καλυτερα, εγινε ενα συγκεκριμενο που επηρεαζε και ολα τα υπολοιπα। Αυτο, μαζι με τη παρορμητικοτητα του χαρακτηρα μου -ισως και την αφελεια της ηλικιας-, με εκαναν να χασω λιγο τη μπαλα। Μπηκα στη διαδικασια να γραφω πραγματα στο μπλογκ για να τα πω καπου που δεν μπορουσα αλλιως, αδιαφορωντας για το οτι παραλληλα τα διαβαζουν και αρκετοι αλλοι, γνωστοι και αγνωστοι।
Λιγο καιρο μετα κουνησα το κεφαλι μου, εκανε τσικι τσικι και το μυαλο επανηλθε στη θεση του। Τοτε ενιωσα πολυ ασχημα που ειχα γραψει αυτα που ειχα γραψει, εκει που τα ειχα γραψει και πια δεν αισθανομουν οπως πριν για το μπλογκ μου που τοσο αγαπουσα।

Κυριως αυτο και δευτερευοντως το οτι αρκετοι φιλοι και γνωστοι το ειχαν βρει και με διαβαζαν, ηταν οι λογοι που αποφασισα να σταματησω και ας μη μου αρεσε καθολου αυτη η ιδεα।

Οπως ειπα και πριν, πολλες φορες σκεφτηκα να το ξανανοιξω ή να φτιαξω αλλο, ομως για καποιο λογο, διαφορετικο καθε φορα ή και χωρις συγκεκριμενο λογο, το αφηνα॥ Δεν σταματησα ομως να διαβαζω μερικους απο αυτους που διαβαζα και τοτε।

Αυτα για εισαγωγη, ας αρχισουμε της ευχαριστιες τωρα :प
Πρωτα απ'ολα, ευχαριστω τον μπλογκομπαμπα Ιασονα, που οπως και τη 1η φορα, ετσι και τωρα επειξε μεγαλο ρολο στο να αποφασισω να ξαναγραψω εδω,
τον φιλο μου τον Σωτηρακη που εχει κι αυτος δικο του μπλογκ πια,
τον Κωστακη μου που τωρα ειναι καπου στις Αγγλιες, αλλα οσο ηταν εδω με ενθαρρυνε με τον τροπο του,
και τη "μανιτσα" (ελα ελα, ξερεις ποια εισαι :प ) για τους ιδιους λογους!

Αυτααα :)